HET GEDICHT VAN DE STEEN

Voor Meindert

Een maand geleden heeft een vriendin van mij een schilderij gemaakt, genaamd: 'Stenen Stapelen'. Toen zij dit aan mij liet zien, moest ik meteen denken aan het gedicht van Bram Vermeulen: 'De Steen', dat ik meer dan vijf jaar geleden voor het eerst heb gelezen, terwijl ik toen ook voor het eerst geïntroduceerd werd in het gebruik van het labyrint.

Meer dan vijf jaar nu, heeft dit gedicht mij bewezen hoe waar het is, in al zijn eenvoud. Al mijn ervaringen sindsdien zijn een uitdrukking geweest van de vruchten die ik heb mogen plukken van zaden die ik lang geleden heb gezaaid.

En deze website is één grote uitdrukking hiervan, in dankbaarheid.

Daarom hieronder het schilderij, zoals het nu aan de muur in mijn computerkamer hangt:

Geschilderd door Marian Learbuch

2008

en een digitale bewerking van mijzelf, met een achtergrond van zeeschelpen:

En hieronder het gedicht:

De Steen

Ik heb een steen verlegd

In een rivier op aarde

Het water gaat er anders

Dan voorheen

De stroom van de rivier

Houd je niet tegen

Het water vindt er altijd

Zijn weg omheen

Misschien, eens gevuld

Door sneeuw en regen

Neemt de rivier

Mijn kiezel met zich mee

Om hem dan glad

En rond gesleten

Te laten rusten

In de luwte van de zee

Ik heb een steen verlegd

In een rivier op aarde

Nu weet ik dat

Ik nooit zal zijn vergeten

Ik leverde het bewijs

Van mijn bestaan omdat

Door het verleggen van die ene steen

De stroom nooit meer

Dezelfde weg zal gaan........